Interesting conversations

I love the conversations I sometimes have with WaterWhabbit (Andy) (RoboChickie = me).

During the foot massage Andy woke me from a semi slumber with this:
WaterWhabbit: “would you rather hang yourself from a branch, a beam, the rafters or in the staircase?”

And this is the conversation that followed:

RoboChickie (after a short pensive pause): “a branch, definitely”

WaterWhabbit (surprised): “a branch, really? Why would you hang yourself from a branch?”

RoboChickie: “I red this poem once, it was about this guy who was walking through the forest, it was autumn, looking for a good branch to hang himself. It took him a while but he finally found one that fit his purpose. The next spring a couple, who where very much in love, where walking through the forest looking for a good spot to make love, until they found the man hanging from the branch which took all their lust away”.

WaterWhabbit: “cool”

RoboChickie: “Yeah, I’ll look it up for you, it’s in Dutch but maybe I can translate it for you. Where would you hang yourself?”

WaterWhabbit (directly): “from the rafters”

RoboChickie (surprised): “why from the rafters? What’s so special about rafters?”

WaterWhabbit (shrug): “I don’t know”

RoboChickie: “what made you come up with this question?”

WaterWhabbit: “just curious”

RoboChickie (very understanding): “oh, okay. But wouldn’t a branch be much better? I mean, where are you going to find rafters? Finding a branch would be much easier I think, you just walk into the forest.”

WaterWhabbit: “But you’ll have to find the perfect branch, that can’t be easy”.

RoboChickie: “Yes, but for a staircase you need a house, and a beam…. are you going to buy a barn just so you can hang yourself? That seems so …… But a staircase would look really cool I think!”

WaterWhabbit: “Yeah, that’s true. But your house used to have rafters and I like the symmetry of rafters. I need symmetry, you don’t need that, since you’re an artist.”

RoboChickie: “euh…oh….my house…. so you want me to find you?”

WaterWhabbit: “yeah why not?”

RoboChickie: “well, (pause to think) it would be kind of traumatic I guess.”

WaterWhabbit: “yeah that’s true. It would be a good way to get back at you though.”

RoboChickie: “what would you need to get back at me for?”

WaterWhabbit (Shrug): “for what ever you’ve done.”

RoboChickie (Nodding understandingly): “hm, well that would be the ultimate break up, wouldn’t it?”

WaterWhabbit: “yeah.”

And what have we learned today, children? ” I can drive Andy to suicide…!” Yeaaaah!

About alastor993

artist, Art teacher Interests: Drawing, Painting, Experimental film making, writing, philosophy, motorbikes, sleeping!
This entry was posted in Life 'n shit, Quote & Anecdote, To take over the world... or not and tagged , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Interesting conversations

  1. Joris Roos says:

    Love the drawing😀

  2. Joris Roos says:

    ps. That poem is given in one of the periods Dutch at De Vrije School

  3. alastor993 says:

    Never mind! I found it!

    De Zelfmoordenaar

    In het diepste van het woud
    – ‘t Was al herfst en erg koud –
    Liep een heer in zijn eentje te dwalen.
    Och, zijn oog zag zo dof!
    En zijn goed zag zo slof!
    En hij tandknerste, als was hij aan ‘t malen.

    “Ha!” dus riep hij verwoed,
    “’k Heb een adder gebroed
    Neen, erger, een draak aan mijn borst hier!”
    En hij sloeg op zijn jas,
    En hij trapte in een plas;
    ‘t Spattend slik zijn boordje bemorst schier.

    En meteen zocht zijn blik
    Naar een eiketak, dik
    Genoeg om zijn lichaam te torsen.
    Daarna haalde hij een strop
    Uit zijn zak, hing zich op
    en toen kon hij zich niet meer bemorsen.

    Het werd stil in het woud
    En wel tien maal zo koud,
    Want de winter kwam. En intussen
    Hing maar steeds aan zijn tak,
    Op zijn dooie gemak,
    Die mijnheer, tot verbazing der mussen.

    En de winter vlood heen.
    Want de lente verscheen,
    Om opnieuw voor de zomer te wijken.
    Toen dan zwierf – ‘t was erg warm –
    Er een paar arm in arm
    Door het woud. Maar wat stond dat te kijken!

    Want, terwijl het, zoo zacht
    Koozend, voortliep en dacht:
    Hier onder deez eik is ‘t goed vrijen,
    Kwam een laars van den man,
    Die daar boven hing, van
    Zijn reeds lang verteerd linkerbeen glijden.

    “Al mijn leven! van waar
    Komt die laars?” riep het paar,
    En werktuigelijk keek het naar boven.
    En daar zag het met schrik
    Dien mijnheer, eens zoo dik
    En nu tot een geraamte afgekloven.

    Op zijn grijnzende kop
    Stond zijn hoed nog rechtop,
    Maar de rand was er af. Al zijn linnen
    Was gerafeld en grauw.
    Door een gat in zijn mouw
    Blikten mieren en wurmen en spinnen.

    Zijn horloge stond stil,
    En één glas van zijn bril
    Was kapot en het ander beslagen.
    Op de rand van zijn zak
    Van zijn vest zat een slak
    Een erg slijmerige slak, stil te knagen.

    In een wip was de lust
    Om te vrijen geblust
    Bij ‘t paar. Zelfs geen woord dorst het spreken.
    ‘t Zag van schrik, zoo spierwit
    Als een laken, wen dit
    Reeds een dag op het gras ligt te bleken.
    PIET PAALTJENS

  4. cary, your mother says:

    I’m a poet and I know it and I hope I don’t blow it!
    Luister, sentimenteelste kinderen,
    Oh! ga je vertellen van Amsterdam?
    er was eens een huis waar ik weg wou van iemand,
    een huis waar iemand wou dat ik weg was,
    en hoe dat kwam?
    Omdat niemand zich meer 1 dag herinnerde
    dat het er feest was geweest
    en dat huis dus verdween toen
    in brand, afgebroken, gebombardeerd,
    wat gebeurde er met de prinses?
    Nou ja, die werd min of meer
    gered, die bleef wel in leven
    die lag stil in bed en wachtte op iemand
    die voor de prijskamp had ingeschreven.
    Wat is een prijskamp? Met prijzen voor wie
    zijn beste beentje had voorgezet,
    die mocht haar dan strelen, even.
    En toen hij zijn prijs had gekregen, de winnaar?
    Toen was de prinses weer alleen,
    ze bleek hem niet echt te beminnen, zei ze.
    Dat wist je natuurlijk. Wist ik veel,
    nee nee, maar ik dacht, ik ga over lijken
    van draken om een nieuw huis te maken.
    En woonde je daar toen meteen weer?
    Nou ja, ik woonde eerst nog in haar, toen,
    in de prinses? ja, een oud en een nieuw huis samen
    daar was nog wel wat aan te doen,
    daar moest nog worden gewit en geschilderd,
    maar ze hadden natuurlijk de beste kwasten,
    en goudverven die uit goudmerk kwamen,
    eerst was het nog breekbaar, maar dat het zou lukken
    stond vast. Ze hadden muziek die niemand hoorde,
    alleen zij samen. En waren er feestjes?
    De prinses was zelf een feestje geworden.
    Dus, toen je weer thuis was, was je niet bang?
    Zeg, luister, overgevoeligste kinderen,
    het is heel wat jaren geleden, maar
    wat ik me nog heel precies herinner:
    ze leefden nog lang.
    Wat zeg je dat vreemd. En gelukkig?
    Kijk ons maar aan.
    Waren jullie dat dan?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s